CHP, Özgür Özel başkanlığında 2024 yerel seçimlerine girdi. CHP seçimlerde %37,77 oy oranı ve 17.391.548 oy olarak birinci parti çıktı. Büyükşehirlerin tamamına yakını kazanılmıştı. Fakat önemli bir ayrıntıdan bahsedeceğim. 2023 milletvekili seçimlerinde CHP ve İYİP 19.078.164, 2024 yerel seçimlerinde ise 19.127.841 oy aldılar. Bu bir tesadüf değildi. 2024 yerel seçimlerinde 3,5 milyon İYİP oyu CHP’ye kullanılmıştı. CHP oylarını artırmamış, İYİP’den emanet oy alarak birinci parti olmuştu.

Bu sonuç değişimci CHP’sini heyecanlandırdı. Ekrem İmamoğlu kendisini doğal CHP lideri sanarak iktidarla çatışmaya girdi. Özgür Özel ve parti yönetimi Ekrem İmamoğlu’nun Cumhurbaşkanı adayı yapılması konusunda karar aldı. Senaryo yazıldı. Önce 15 Şubat 2025’te CHP’li il belediye başkanları yayınladıkları bildiriyle Ekrem İmamoğlu’nu ön seçimde aday olmak üzere göreve çağırdı. Sonra Ekrem İmamoğlu, algının devamıyla CHP’li 116 milletvekilinin desteğini alarak 21 Şubat 2025 tarihinde parti yönetimine cumhurbaşkanı aday adaylığı için resmi başvurusunu yaptı. Parti Meclisi toplanarak düzmece ön seçim tarihini belirledi. Ekrem İmamoğlu, mart ayı başında “Önce aday, sonra Cumhurbaşkanı olma iddiasıyla yola çıkıyorum” açıklamasını yaptı. Bir taraftan Ekrem İmamoğlu’nun diplomasının iptal edildiği gündeme düştü. Bildiğimiz o el dur diyordu. Bu sırada CHP aleyhine mutlak butlan davası açılmış ve mahkeme süreci başlamıştı.

19 Mart 2025 tarihinde Ekrem İmamoğlu gözaltına alınarak, tesadüf olarak ön seçimin yapıldığı gün 23 Mart’ta tutuklandı. Bu arada ön seçim tek adayla ve dayanışma çağrılarıyla yapıldı. Üyeler Ekrem İmamoğlu’nun Cumhurbaşkanı adayı olmasına, seçmenler serbest bırakılmasına oy verdiler. Ülkenin her yerinde mitingler yapıldı. Günlerce her akşam bıkıp usanmadan toplanıldı. Mahkeme süreci ile mitingler yerini sessizliğe bıraktı.

Değişimci CHP bir taraftan iktidarla uğraşırken iktidar hayali kuruyordu ama başka bir dertleri vardı. Mutlak butlan süreci. Bunu engellemek için “İkinci Yüzyıl Değişim Kurultayı” sloganıyla olağanüstü kurultaya gitti. Tüzük değişiklikleri yapıldı. Yetmedi, 6 Nisan 2025 tarihinde Olağan Kurultay ile yeniden seçim yapıldı. Fakat bunların hiçbiri yetmedi. Mahkeme önce İstanbul kongresini yok saydı. Mayıs 2026’da 2023’ten sonraki bütün seçimleri yok sayarak görevi eski yönetime iade etti.

Kemal Kılıçdaroğlu’nun göreve yeniden gelmesi ile bunu kabul etmeyen değişimciler arasında olaylar daha da büyüdü. CHP Genel Merkez binasının yeni yönetime devredilmesi için gönderilen tebligat yırtıldı. Teslim etmeyeceğiz resti çekildi. CHP binasının önüne otobüslerle barikatlar kurulmuş, kapılar kilitlenmiş ve içeridekiler maskelerle ve biber gazlarıyla donatılmıştı. Mahkeme heyeti binaya giremedi. Devir teslim için İçişleri Bakanlığı görevlendirildi.

CHP Genel Merkez binasındakiler girişe izin vermeyince polis müdahalesiyle girildi. Binanın içi talan edilmiş ve duvarlara yazılar yazılmış halde bulundu. Özgür Özel ve ekibi bir açıklama yaparak Meclis’e doğru yürüyüşe geçtiler. Özgür Özel ve ekibi genel merkezde kalarak usulüne uygun bir mücadele yerine kavgayı seçmişti. Bu kavganın körüklenmesi ile sosyal medya üzerinden büyük bir karalama ve aşağılama kampanyası başlattılar.

CHP artık iki başlı bir parti haline gelmişti. Özgür Özel Meclis’te grup başkanı olarak, Kemal Kılıçdaroğlu genel merkezde genel başkan olarak oturuyordu. Ayrı ayrı bayram kutlamaları yapıldı. Grup toplantıları Özgür Özel başkanlığında yapıldı. Kriz daha da büyüyordu.

Sonunda beklenen oldu. Kamuoyunda dillenen yeni parti kurma düşüncesi, gerçek oldu. Yeni Parti ismiyle aceleyle bir parti kuruldu. CHP il ve ilçe binaları tahrip edildi. Eşyalar yeni partiye taşındı. Üyeler tek tek aranarak istifaya zorlandı. CHP tabanının bölünmesi yetmediği gibi birbirlerine düşman yapılmaya çalışıldı.

Aslında yeni parti kurma düşüncesi yeni değil, çok zaman önce planlanmıştı. Geleceğin lideri olarak gösterilen Ekrem İmamoğlu CHP çatısı altında Cumhurbaşkanı olacağına inanmıyordu. Sağ ve muhafazakâr seçmenin de oylarına ihtiyacı vardı. Kendi partisinin başında tartışmasız tek lider olacağı bir yapının kurulması şarttı. Bu proje uygulamaya konulmuştu. Başından beri yürütülen kavgacı tavrın nedeni de buydu. Başarmışlardı. Fakat hesaplanmayan, Ekrem İmamoğlu’nun projesini Özgür Özel’in sahiplenmiş olmasıydı.

CHP ve Yeni Parti arasındaki gerginlik bazı belediyelerde başıboşluğa yol açtı. Belediye başkanları kolaylıkla AKP’ye geçmeye başladı. Grup başkan vekilliği seçimlerinde bu partiler ittifak yapsa da aralarında bazı meclis üyelerinin ihaneti sonrası AKP’ye kaybedildi.

Sonuç olarak ulusalcı taban Yeni Parti’ye kaymıştı. CHP’de ise solcu ve sosyal demokrat kökenli seçmen ağırlığı oluşmuştu. Sandıkta birleşen bu seçmen yapısı şimdi birbirleriyle kavgalıydı. Toplumsal muhalefete vurulan en büyük darbe oldu.

CHP düşmanlığı bu sefer içeriden filizlendi. 103 yıl boyunca karşı tarafın yapamadığını kendi kendine yaptı.

Bundan sonraki yazımda bu düşmanlığın tarihsel boyutunu özet bir şekilde yazacağım.