11 Ağustos’ta kabul edilen Çerçeve Yasa, gündemin en çok konuşulan başlıklarından biri oldu. Siyasi partilerin yasaya “evet” ya da “hayır” demesi üzerinden yürütülen tartışmalar uzun süre gündemde kaldı. Algı operasyonlarının da etkisiyle, “hayır” demesi gerekenlerin “evet” dediği yönündeki eleştiriler kamuoyunda tartışıldı.

Bu konuda daha önce “Çerçeve İçinde Topyekûn Yalpalama” başlıklı yazımızı yayımlamış ve “Barış pratikte mümkün değildir” demiştik.

Gelişmeler ise devam ediyor.

Bu yasanın benzerlerinin bütün Ortadoğu coğrafyasına yansıyacağı görülüyor.

PKK’nın Suriye’deki uzantısı olarak değerlendirilen SDG ile Suriye hükümeti arasında bir anlaşma yapıldığı, SDG liderinin Suriye Cumhurbaşkanı’nın başdanışmanı olacağı ve SDG bünyesindeki silahlı unsurların Suriye ordusuna katılarak resmî bir güç haline geleceği yönündeki gelişmeler, bölgedeki dengelerin ne kadar hızlı değişebildiğini gösteriyor.

SDG liderinin yeni görevi sonrasında Abdullah Öcalan ile görüşmek istediğine ilişkin haberler de gündeme geldi.

Bu durum, PKK ile bağlantılı aktörlerin bölgesel düzeyde giderek daha farklı bir statüye taşındığı şeklinde yorumlanabilir.

Gerçekten anlamak mümkün değil.

Ortadoğu’da PKK ve uzantılarının siyasi ve askerî açıdan meşrulaştırıldığı yönünde bir süreç yaşanıyor. Bugün Suriye’de gördüğümüz gelişmelerin yarın başka ülkelerde de benzer biçimlerde karşımıza çıkması şaşırtıcı olmayacaktır.

Biz Çerçeve Yasa’ya karşı çıkarken, ortaya çıkabilecek sonuçların bu noktaya kadar uzanabileceğini elbette tahmin edemezdik.

Şükretmek mi lazım, bilemiyorum.

Bir düşünün...

PKK ile bağlantılı bir aktörün bir ülkenin cumhurbaşkanının başdanışmanı konumuna geldiğini, PKK bağlantılı silahlı unsurların bir başka ülkenin ordusuna toplu olarak katıldığını düşünün.

Türkiye’de böyle bir gelişme yaşansaydı ne olurdu?

Toplumun vereceği tepkiyi tahmin etmek hiç de zor değil. Meclisten bir tane bile “evet” oyu çıkmazdı. Hatta böyle bir düzenlemenin Meclis gündemine getirilmesi bile mümkün olmayabilirdi.

Komik ama insanın “şükür” diyesi geliyor.

Çerçeve Yasa’nın çıkması ve Yeni Parti-CHP ayrılığının yarattığı siyasi gündemle Ağustos ayını tamamladık.

Bu yoğun gündem içerisinde zamları da fazla konuşamadık.

Motorin ve sigara başta olmak üzere tüketim ürünlerindeki fiyat artışlarını yaşadık, fakat yeterince umursamadık.

Ancak çocukları özel okullarda okuyanlar, eğitim ücretlerinde ortalama yüzde 60’lara ulaşan artışlarla karşılaşınca biraz daha fazla farkına vardılar.

Bir de kesilen cezalar var.

Başta trafik cezaları geliyor.

Bazı önemli ulaşım güzergâhlarında hız sınırları ciddi biçimde düşürüldü. Örneğin Dalaman Havalimanı güzergâhında hız sınırının bazı bölümlerde 50 kilometreye kadar düşürüldüğü görülüyor. Bu güzergâhlarda seyahat eden birçok kişi yüksek miktarlarda trafik cezalarıyla karşılaşıyor.

Diğer alanlarda kesilen cezalardan ise bahsetmek bile istemiyorum.

Bütçe açıkları cezalarla ve kamu alacaklarının yapılandırılmasıyla kapatılmaya çalışılıyor izlenimi oluşuyor.

Kısacası...

Çerçeve Yasa’nın etkilerini yaşamaya başladık.

Bakalım bu yansımalar önümüzdeki dönemde nasıl devam edecek?

Asıl sorulması gereken soru belki de şu:

Çerçeve Yasa gerçekten sadece Türkiye’nin iç siyasetini mi değiştirecek, yoksa Ortadoğu’nun siyasi haritasını da yeniden şekillendirecek mi?

Bunu zaman gösterecek.